Prijslijst in de kapsalon: wat de wet vraagt, in de zaak en online

Veel kappers kennen het bord bij de deur nog, en veel klanten verwachten het ook. De wettelijke plicht daarvoor bestaat alleen al jaren niet meer. Wat er wel geldt, staat verspreid over het Burgerlijk Wetboek, een besluit over de prijzen van producten en de uitleg van de Autoriteit Consument & Markt (ACM), de toezichthouder die ook op prijsvermelding let. Dit artikel zet het op een rij, in de volgorde waarin een klant je prijzen tegenkomt: op straat, in de zaak, online en bij het afrekenen.

Alle regels hieronder zijn nagelezen op wetten.overheid.nl, in het Staatsblad, bij de ACM en bij de Belastingdienst. Het stuk beschrijft de situatie in Nederland; in België gelden eigen regels. Het is geen juridisch advies voor jouw geval. Twijfel je over een concrete formulering, leg die dan voor aan je brancheorganisatie of een jurist.

Tot december 2009 was het eenvoudig. Het Besluit prijsaanduiding kappers 1980 verplichtte iedere kapper tot „een papier, kaart of bord” met de behandelingen en hun prijzen, zowel op een opvallende plek binnen de salon als bij iedere ingang, zo dat voorbijgangers het „van buiten af gemakkelijk” konden lezen. Dat besluit bestaat niet meer. Het Aanpassingsbesluit dienstenrichtlijn (Staatsblad 2009, 500) zegt het in één zin: „Het Besluit prijsaanduiding kappers 1980 wordt ingetrokken.” De toelichting geeft de reden: de consument kan ook op een andere manier worden beschermd, bijvoorbeeld door de informatie mondeling te geven.

Helemaal vrij ben je daarmee niet. Voor dienstverleners geldt artikel 6:230b van het Burgerlijk Wetboek (BW). Heb je de prijs van een behandeling vooraf vastgesteld, dan stel je die prijs ter beschikking van je klant. Op welke manier, mag je volgens artikel 6:230c zelf kiezen: je geeft hem uit jezelf, hij is „gemakkelijk toegankelijk op de plaats waar de dienst wordt verricht”, hij staat elektronisch op een adres dat je doorgeeft, of hij staat in de documenten waarin je je behandelingen beschrijft. Een lijst bij de balie voldoet dus, een pagina op je website ook.

Voor behandelingen zonder vaste prijs, zoals een kleurcorrectie, geeft artikel 6:230d je klant het recht om ernaar te vragen. Je noemt dan de prijs, de manier waarop je hem berekent, of „een voldoende gedetailleerde kostenraming”.

In de praktijk blijft een zichtbare prijslijst, in de zaak en online, de eenvoudigste manier om aan al die regels tegelijk te voldoen. Een klant die vóór binnenkomst al weet wat een knipbeurt kost, stelt in de stoel ook minder vragen.

Aan consumenten noem je één bedrag: het bedrag dat ze betalen. De ACM zegt het zo: „Een verkoopprijs voor consumenten vermeldt u inclusief btw en bijkomende kosten.” Het btw-bedrag zelf hoef je er niet bij te zetten. Een lijst met bedragen exclusief btw is voor een salon met particuliere klanten dus geen optie, ook niet als een voetnoot het verschil uitlegt.

Welk tarief in die prijs zit, hangt af van wat je verkoopt. Volgens de Belastingdienst vallen kappersdiensten onder 9 procent: knippen, wassen, föhnen, verven, permanenten, scheren en baarden trimmen, en ook de producten die je daarbij verbruikt. De losse verkoop van haarverzorgingsproducten valt onder 21 procent, net als diensten die de Belastingdienst niet kenmerkend vindt voor een kapper, zoals schoonheidsbehandelingen, make-up, manicure en pedicure. Combineer je knippen met nagels of huidverzorging, reken dan elke behandeling met het juiste tarief uit, maar toon ze allemaal inclusief.

Bijkomende kosten die de klant niet kan kiezen, horen in de prijs. De ACM noemt als voorbeelden onder meer administratie-, boekings- en servicekosten. Een vaste toeslag die bij elke kleuring hoort, zet je dus niet los onder de lijst, maar verwerk je in de prijs van die kleuring. Wat de klant zelf kiest, zoals een extra verzorgend masker, mag apart staan; de ACM schrijft: „Vermeld extra opties los van de verkoopprijs.”

Verkoop je ook producten, dan geldt daarvoor het Besluit prijsaanduiding producten. Een product dat je te koop aanbiedt, heeft een prijs „op, in of nabij het product”, bij verpakte producten zoals shampoo meestal aangevuld met de prijs per liter of kilo. Staat het product in de etalage, dan is de prijs volgens het besluit „duidelijk leesbaar van buiten die etalage”. De fles in je vitrine heeft dus een prijskaartje, ook als je behandelingen alleen op een lijst binnen staan.

In een kapsalon hangt de prijs vaak af van het haar: lengte, dikte, de hoeveelheid kleur die nodig is. Daarom staan er op veel lijsten vanaf-prijzen. Dat mag, maar de ACM trekt er een grens. In haar Leidraad Bescherming Online Consument (mei 2024) schrijft ze: „Noem de totale prijs, inclusief alle bijkomende kosten. Ook als dat een vanaf-prijs is.” Het laagste bedrag hoort dus een prijs te zijn waarvoor een klant de behandeling werkelijk kan krijgen, zonder verplichte extra’s die later opduiken.

Voor prijzen die je niet vooraf kunt vaststellen, wijst het BW de weg. Artikel 6:193e noemt als essentiële informatie „de prijs, inclusief belastingen”, en als die prijs „redelijkerwijs niet vooraf kan worden berekend”, de manier waarop hij wordt berekend. Voor een salon betekent dat: laat zien waar de prijs van afhangt. Zet de toeslag voor lang of heel dik haar met het bedrag naast de basisprijs, of noem je tarief per kwartier bij een behandeling die op tijd gaat. Verstoppen helpt niet; dezelfde leidraad zegt: „Vermeld bijkomende kosten niet onder een ‘i’-symbool.”

Twee gewoonten sluiten daar goed op aan. Noem bij een vanaf-prijs vóór je begint het bedrag dat voor deze klant geldt, zeker bij kleur. En houd je daarna aan dat bedrag. ACM ConsuWijzer schrijft over dienstverleners dat een vooraf afgesproken vaste prijs achteraf niet „zomaar” omhoog mag. Blijkt tijdens de behandeling dat er meer nodig is, overleg dan eerst en ga pas daarna verder.

De bedragen zelf vragen een eigen rekensom, met je vaste lasten, je productieve uren en je materiaal per behandeling. De prijscalculator voor kapsalons helpt je daarbij, en hoe je de prijs per behandeling stap voor stap opbouwt, lees je in prijs per behandeling berekenen als kapper.

Boekt een klant online, dan sluit je meestal een overeenkomst op afstand. Artikel 6:230g BW omschrijft die als een overeenkomst binnen „een georganiseerd systeem voor verkoop of dienstverlening op afstand”, gesloten zonder dat jij en je klant tegelijk aanwezig zijn. Daarvoor gelden extra informatieplichten. Artikel 6:230m noemt onder meer „de totale prijs van de zaken of diensten, met inbegrip van alle belastingen”, of de manier waarop die prijs wordt berekend. Die informatie krijgt de klant voordat hij gebonden is, dus op de boekingspagina zelf en niet pas achteraf.

Na de boeking volgt de bevestiging. Artikel 6:230v schrijft voor dat de klant die op een duurzame gegevensdrager krijgt, zoals een e-mail, uiterlijk voordat de dienst wordt uitgevoerd. Zet daarin dezelfde behandeling en dezelfde prijs als op de pagina, samen met de voorwaarden die je bij het boeken hebt genoemd. Hoe zo’n bericht eruit kan zien, met behandeling, prijs, duur en annuleringstermijn, laten de voorbeelden voor afspraakbevestiging en herinnering zien.

Online boeken roept nog een vraag op: heeft je klant bedenktijd? Die raakt vooral je annuleringsregels en staat daarom uitgewerkt in het stuk over no-show-kosten en annuleringskosten.

Of je nu een eigen website, een boekingspagina van Salon Wizard of een ander systeem gebruikt: de prijs die de klant bij het boeken ziet, is de prijs die hij verwacht te betalen. Loop na elke prijswijziging dus ook de boekingspagina, je Google-bedrijfsprofiel en andere plekken na waar je behandelingen met prijs staan. Een oude prijs die nog ergens online staat, levert aan de balie precies het gesprek op dat je met een prijslijst wilde voorkomen.

Een openingsactie of een korting voor nieuwe klanten is toegestaan, maar een doorgestreepte prijs moet kloppen. De ACM: „Vergelijk uw aanbiedingsprijs in dat geval alleen met de laagste prijs die u hebt gebruikt in de afgelopen 30 dagen.” De toezichthouder noemt daarbij uitdrukkelijk ook diensten: is een dienst korter dan dertig dagen op de markt, dan noem je de laagste prijs sinds de introductie. Een knipbeurt die een week voor de actie duurder wordt, om daarna met „30 procent korting” terug te komen, is precies wat deze regel moet tegenhouden.

Bij een aanbod in een folder, webwinkel of online advertentie vermeld je volgens de ACM ook in welke periode de prijs geldt. Geef een actie op sociale media dus een einddatum, en haal haar na afloop ook van je boekingspagina.

Verhoog je je prijzen, doe dat dan overal tegelijk: de lijst in de zaak, de website en de boekingspagina. Beslis vooraf wat er gebeurt met afspraken die al tegen de oude prijs zijn geboekt, en zeg dat erbij. Wie heeft geboekt voor een bedrag dat op je eigen pagina stond, rekent op dat bedrag.

Een laatste gewoonte die weinig kost: zet een datum op elke versie van je prijslijst en bewaar de oude. Komt er ooit een vraag over wat een klant op een bepaalde dag heeft gezien, dan heb je het antwoord zonder te zoeken.