Cennik w salonie: co w Polsce trzeba pokazać w lokalu i w internecie

Przepisy o cenach nie powstały z myślą o fryzjerach i kosmetyczkach, a mimo to dotyczą ich bardzo konkretnie. Inspekcja Handlowa sprawdziła w 2025 r. 3026 przedsiębiorców, w tym 400 placówek usługowych, wśród nich salony fryzjerskie i kosmetyczne. Według komunikatu Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK) z 25 marca 2026 r. w punktach usługowych brakowało cennika albo pojawiały się widełki cenowe „od–do”. Oba błędy łatwo usunąć, jeśli wiadomo, czego dokładnie wymaga prawo.

Poniżej pięć tematów: treść cennika, jego miejsce, ceny zależne od długości włosów lub materiału, internet oraz kosmetyki i promocje. Przepisy sprawdzono we wrześniu 2026 r. w tekstach jednolitych z Dziennika Ustaw, a stanowisko urzędu w jego komunikatach. Tam, gdzie prawo zostawia pole do interpretacji, mówimy o tym wprost.

Punktem wyjścia jest art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług: w miejscu świadczenia usług uwidacznia się cenę „w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen”. Szczegóły określa rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług. Jego § 10 ust. 1 wymaga, by ceny za usługi podawać „wraz z dokładnym określeniem rodzaju i zakresu usług”. Sama „Koloryzacja” z kwotą obok to za mało, jeśli nie wiadomo, czy obejmuje mycie i modelowanie oraz jakiej długości włosów dotyczy.

Przepisy nie wyliczają usług, które muszą trafić do cennika. UOKiK ujmuje obowiązek szeroko: u fryzjera, w salonie kosmetycznym i w innych punktach usługowych „musi znaleźć się cennik usług”, a klient ma wiedzieć, ile zapłaci na przykład za farbowanie włosów. Najprościej przyjąć, że w cenniku jest każda usługa, którą można u Ciebie zarezerwować.

Każda cena w cenniku to kwota, którą klient faktycznie zapłaci. Ustawa definiuje cenę jako wartość, „którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę”, i dodaje, że uwzględnia się w niej podatek VAT, jeżeli sprzedaż mu podlega (art. 3 ust. 1 pkt 1 i ust. 2). Prezes UOKiK mówi krótko: cena musi być „czytelna, jednoznaczna i ostateczna”. Kwota netto z dopiskiem „+ VAT” tego wymogu wobec klientów indywidualnych nie spełnia. Przy zwolnieniu z VAT Twoja cena nie zawiera podatku, bo go nie naliczasz, ale nadal musi być pełną kwotą do zapłaty.

O miejscu rozporządzenie mówi jednym zdaniem: w miejscu świadczenia usług „udostępnia się cennik w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów” (§ 11 ust. 1). Przepisy nie każą wieszać cennika na drzwiach ani w witrynie; wystarczy, że klient zobaczy go w salonie, nie prosząc o niego — przy recepcji, w poczekalni albo przy stanowiskach. Cennik wyjmowany z szuflady na życzenie trudno uznać za dobrze widoczny, zwłaszcza że UOKiK podkreśla, iż klient ma znaleźć informację o cenie „bez pytania o to sprzedawcy”. Drugi egzemplarz przy wejściu nie jest obowiązkiem, ale oszczędza pytań osobom zaglądającym z ulicy.

Jeśli świadczysz usługi wyłącznie u klienta, cennik przedstawia się konsumentowi „w formie pisemnej lub elektronicznej przed wykonaniem usługi” (§ 11 ust. 2), na przykład razem z potwierdzeniem terminu.

Druga sprawa to język. Ustawa o języku polskim wymaga polszczyzny w obrocie z konsumentami mieszkającymi w Polsce, gdy umowa jest wykonywana w Polsce (art. 7 ust. 1), i wymienia wprost „nazewnictwa towarów i usług, ofert” (art. 7a ust. 1). Obcojęzyczne opisy usług muszą być jednocześnie sporządzone w polskiej wersji językowej (art. 7a ust. 2), a za wyłącznie obcojęzyczne nazewnictwo usług grozi grzywna (art. 15 ust. 1). „Lash lift” czy „balayage” mogą więc zostać w cenniku, jeśli obok stoi polski opis tego, co klient dostaje.

Tu salony mają najwięcej kłopotów, bo cena koloryzacji naprawdę zależy od długości i gęstości włosów. UOKiK stawia jednak sprawę jasno: „Niedozwolone są widełki cenowe »od-do«”. W raporcie Inspekcji Handlowej z kontroli w 2025 r. ceny w cenniku usług podane „w przedziale »od – do«” figurują wśród stwierdzonych nieprawidłowości. Pojedyncze „od” przed kwotą zostawia klienta z tym samym pytaniem, więc nie jest bezpiecznym obejściem.

Rozporządzenie daje za to narzędzia pasujące do salonu. Jeżeli jest to zgodne z praktyką obrotu, zamiast ceny za usługę można podać cenę jednostkową (§ 10 ust. 1), a przy usługach wolno stosować stawki godzinowe, procentowe i inne stawki przeliczeniowe, które „powinny zawierać wszystkie elementy składowe ceny” (§ 10 ust. 2). Najczytelniejsze są jednak warianty: koloryzacja włosów krótkich, do ramion i za łopatki, każda z własną kwotą — trzy jednoznaczne ceny zamiast przedziału.

Osobny obowiązek dotyczy materiału. Jeżeli cena usługi nie obejmuje materiałów niezbędnych do jej realizacji, „jednoznacznie informuje się o tym konsumenta” (§ 10 ust. 5). Liczysz farbę osobno? W cenniku stoi wtedy cena usługi bez materiału i stawka za materiał, na przykład za każde rozpoczęte 10 g. Jak przełożyć materiał i zdobienia na stałe ceny, pokazuje tekst o cenach i materiale w salonie paznokci. Na usługi dodatkowe ustawa o prawach konsumenta wymaga wyraźnej zgody konsumenta „na każdą dodatkową płatność wykraczającą poza uzgodnione wynagrodzenie” (art. 10 ust. 1), a UOKiK radzi pytać o nie przed ich wykonaniem. Gdy cena w cenniku i przy płatności się różnią, klient może żądać ceny „dla niego najkorzystniejszej” (art. 5 ustawy o informowaniu o cenach).

Zostają ceny według płci. Ustawa o wdrożeniu niektórych przepisów Unii Europejskiej w zakresie równego traktowania zakazuje nierównego traktowania ze względu na płeć w dostępie do usług oferowanych publicznie i warunkach korzystania z nich (art. 6). Wyjątek obejmuje usługi zapewniane wyłącznie lub głównie jednej płci, jeżeli jest to „obiektywnie i racjonalnie uzasadnione celem zgodnym z prawem”, a środki są właściwe i konieczne (art. 5 pkt 5). Osobie, wobec której zasadę naruszono, przysługuje odszkodowanie (art. 13 ust. 1). Czy wyższa cena „strzyżenia damskiego” przy tej samej pracy się broni, przepisy wprost nie mówią. Pewniej nazywać usługi według pracy — strzyżenie krótkich włosów, długich włosów, maszynką — i wiązać cenę z czasem i zakresem, a nie z płcią.

Obowiązki nie kończą się na progu salonu. Art. 4 ust. 5 ustawy o informowaniu o cenach stanowi, że do reklamy usługi wraz z ceną przepisy o uwidacznianiu cen „stosuje się odpowiednio”. Cena w poście, na stronie internetowej i w Profilu Firmy w Google podlega więc tym samym zasadom co cennik na ścianie: kwota ostateczna, bez widełek, z jasnym zakresem usługi.

Przy rezerwacji online dochodzą przepisy o prawach konsumenta. Umowa zawarta na odległość to umowa zawarta w ramach zorganizowanego systemu, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, wyłącznie przy użyciu środków porozumiewania się na odległość (art. 2 pkt 1 ustawy o prawach konsumenta). Jeśli rezerwacja przez Twoją stronę spełnia tę definicję, najpóźniej w chwili rezerwacji musisz poinformować klienta m.in. o głównych cechach usługi, swoich danych i adresie oraz o „łącznej cenie lub wynagrodzeniu za świadczenie wraz z podatkami”, a gdy charakter usługi nie pozwala obliczyć ceny wcześniej — o sposobie jej obliczania (art. 12 ust. 1). Podobny wymóg dla propozycji nabycia produktu zawiera art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym. Klient powinien więc widzieć zakres usługi i cenę przed kliknięciem przycisku rezerwacji, a nie dopiero w potwierdzeniu.

W praktyce więcej kłopotu niż brak informacji sprawia podwyżka wprowadzona tylko w jednym miejscu. Klient, który zarezerwował koloryzację po starej cenie widocznej w profilu, może przy płatności powołać się na art. 5 i żądać ceny dla siebie korzystniejszej. Zmianę cennika traktuj więc jak jedną operację obejmującą ścianę w salonie, stronę, Profil Firmy w Google, przypięte posty i system rezerwacji — niezależnie od tego, czy korzystasz z Salon Wizard, czy z innego narzędzia. W potwierdzeniu wizyty warto powtórzyć usługę i cenę, a przy wariantach zależnych od długości włosów także to, który wariant klient wybrał. Gotowe teksty potwierdzenia, które łatwo o to uzupełnić, znajdziesz we wzorach potwierdzenia i przypomnienia o wizycie.

Jeśli sprzedajesz szampony, odżywki czy oliwki do skórek, w tej części działalności obowiązują zasady dla towarów. Cenę uwidacznia się „na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru” (§ 3 ust. 1 rozporządzenia), a obok niej cenę jednostkową — za litr albo kilogram (§ 4 ust. 1), z dopuszczeniem dziesiętnych wielokrotności i podwielokrotności jednostek (§ 4 ust. 2). UOKiK ilustruje to szamponem: przy butelce 250 ml za 3 zł cena za litr wynosi 12 zł.

Przy promocjach ustawa nie odróżnia towarów od usług. W każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok obniżonej ceny podaje się najniższą cenę z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (art. 4 ust. 2), a gdy usługa jest w ofercie krócej, najniższą od początku jej oferowania (art. 4 ust. 3). Dotyczy to także jesiennej zniżki na koloryzację i promocji na nową usługę. Inspekcja Handlowa opisuje typowy błąd — obniżkę liczono od ceny regularnej zamiast od najniższej ceny z 30 dni — i radzi liczyć ją od tej najniższej kwoty. Przekreślona cena, której nikt nigdy nie płacił, może też zostać oceniona jako wprowadzające w błąd działanie dotyczące „istnienia szczególnej korzyści cenowej” (art. 5 ust. 3 pkt 5 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym).

Za braki grożą kary. Jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków z art. 4 ust. 1–5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada karę pieniężną do 20 000 zł, a przy co najmniej trzech naruszeniach w ciągu 12 miesięcy do 40 000 zł (art. 6 ust. 1 i 2). Po kontrolach z 2025 r. Inspekcja wydała 899 decyzji o karach na łączną kwotę 1 204 194 zł, a w 73 przypadkach odstąpiła od kary ze względu na znikomą szkodliwość czynu albo działania naprawcze.